+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۰/۱۲/۱۳ ساعت 2:16 توسط امین
|
کلبه ای دارم, محقر.. ساده اما پر ز شور پر ز شعر کلبه ای دارم درونش آفتابی گرم و رویایی پر از مهر و صفا...عشق و وفا کلبه ام گر کوچک وناقابل است با حضورت نور باران میشود با حضورت میشود دنیایی از یک خاطره گر بیایی کلبه ام یک بفرما میزنم مینشینم پای هر حرف دلت درد دلت.. با تو یک"ما" میشوم چون روی از کلبه ام لبخند بر لبهای توست زنده ماند خاطری از این حضور در قلب تو در یاد من....